BLÁIR HESTAR

Nefndi um daginn athugasemd eða ábendingu frá gamla kennaranum mínum Birni Th í Myndlista- og handíðaskólanum í den um að litur sé ekki litur nema við hliðina á öðrum lit.

Rifjaðist þá upp texti úr leikverki sem ég vann að fyrir mörgum árum fyrir Sjónvarpið ásamt með góðum vini Hrafni Gunnlaugssyni, þegar leikritið KERAMIK var tekið upp í sjónvarpssal, en þar fyrst kynntist ég öðrum góðum félaga Jökli Jakobssyni, sem lét eina af aðal persónum verksins segja þessa áhugaverðu setningu: HVERNIG ER HÆGT AÐ DREYMA BLÁA HESTA ÞEGAR BLÁIR HESTAR ERU EKKI TIL.

Já, hún var rauð sú. En öfugt við bláu hestana hans Jökuls, sem ekki voru til, breyttist á einu augabragði, hvít dúfa, sem við Stebbi vinur minn kölluðum Mjallhvíti, í skærrauða dúfu. Þetta var algjört óhapp hjá okkur strákunum… SKRATTAKOLLUNUM.

Þannig að nú, gott fólk, er hægt að dreyma rauðar dúfur því rauðar dúfur eru sannarlega til!